1000e duik

Pasje van duizendste duikDe 1000e duik blijft iets magisch. Het aantal is zeker niet alleszeggend, behalve dat je in ieder geval veel gedoken hebt. Je bent bij het bereiken van die mijlpaal misschien niet eens een goede duiker, maar in ieder geval wel een ervaren duiker.

Mijn 1000e duik had ik voorbestemd voor mijn vaste buddy. Die duik wilde ik met hem en hem alleen delen, in het blauwe water van de Middellandse Zee. Maar een paar dagen voordat het zover was, vertrok hij alweer richting Nederland terwijl ik nog een tijdje bleef. Stoppen met duiken tot we elkaar weer zouden treffen onder water vond ik geen optie, en de 1000e duik overslaan om verder te gaan met 1001 al evenmin. Ook het delen van die duik met een andere buddy vond ik geen passend alternatief.

Open ZeeToen besloot ik om die duik dan maar alleen te maken. Met zoiets breekt onvermijdelijk de discussie los over hoe onveilig het is om zonder een buddy te duiken maar mijn besluit stond vast en de duikschool stond erachter. En toen ik overboord ging van de boot had ik zeker niet de ambitie om heel diep te gaan of om iets vreemds te gaan doen onder water. De kans kreeg ik ook niet.

Meteen al, op amper 10 meter diepte, kwam ik de verkenners tegen. Zilveren, gestroomlijnde en krachtige lichamen, ruim een meter lang, met aan het uiteinde een grote bek vol met scherpe tanden. Terwijl ze van me wegzwommen richting open zee, keek ik ze na. Er stond wat stroming waardoor het zicht wat troebel was, maar daar, in het oneindige, verwachtte ik de hoofdmacht. Ik zette wat kracht met mijn zwemvliezen en ging ze achterna, als betoverd en aangetrokken door hun brute aanwezigheid in het verder vredige water.

BarracudaNiet veel later trof ik ze aan en ze waren met wel duizend. Barracuda’s! Ze draaiden om elkaar heen in een spiraalformatie en nadat ik ze een tijd van een enigszins veilige afstand gade had geslagen, waagde ik het om de zilveren muur die zich voor mij optrok, te doorbreken. Ik drong hun slagorde binnen terwijl de roofvissen respectvol plaats maakten voor mij. Ik was één van hen en liet me samen met al deze buddy’s meedrijven door de stroming om er daarna weer met z’n allen tegenin te zwemmen. Het was echt als een droom, een stukje onwerkelijkheid, en het viel me zwaar om de band te doorbreken toen ik na ruim een uur mijn manometer bestudeerde. Ik moest mij los maken van dit hoffelijke gezelschap om in mijn eigen wereld mijn 1000e duik te vieren.

Een 1000e duik als deze is onvergetelijk. En ook al zijn er heel wat jaren en duiken voorbij gekomen, toch denk ik er nog steeds vaak aan terug wanneer ik mijn logboek open en ik een goudkleurig pasje zie tussen de andere brevetten en uitingen van ervaring. ‘1000 plongées’ staat erop, met het logo van de Franse duikbond: een cadeautje van de duikschool toen ik mij los had weten te weken van de barracuda’s en weer bovenkwam.

Door Royan van Velse

Royan van Velse werkt als manager inkoop. In zijn vrije tijd schrijft hij boeken en columns. Zo is hij onder andere de auteur van NOB cursusboeken en het boek “Onderwaterleven in de Middellandse Zee“. Meer van zijn werk is te vinden via ecritures.nu. Royan heeft inmiddels zo’n 3.000 duiken gemaakt en is instructeur bij de NOB, PADI en de Franse bond FFESSM.