De zeikerd

We kennen hem allemaal, of we hebben hem allemaal wel een keertje meegemaakt tijdens onze duikvakanties. Toen ik vanochtend in het haventje kwam om aan boord te gaan voor de ochtendduik herkende ik hem meteen. Tegenover anderen was hij al druk aan het opscheppen: onmiskenbaar de zeikerd.

Duiken loggen deed hij al heel lang niet meer, zo vertelde hij. Hij had er al zoveel dat het geen waarde meer voor hem had. Hij had overal over de wereld zijn hoofd onder water gestoken en de duik van vanochtend zou zeer waarschijnlijk wat te min zijn voor hem. Ik raakte toch aan de praat met hem, enigszins getriggerd door zijn stoere verhalen. Toen hij in de gaten kreeg dat hij wat minder duiken had dan ik, bond hij ietsje in. Hij was open water diver met zo’n 40 duiken, zo gaf hij toe. Niets mis mee. Ik stelde hem gerust door aan te geven dat de leukste vissen hier tussen de 5 en de 20 meter zwemmen, dus dat hij dat met zijn brevetbevoegdheden allemaal kon zien. En toen begon het zeiken. Hij wilde naar 40 meter, want dat deed hij altijd. Hier in Frankrijk wordt duiken echter door de wet geregeld, dus ik antwoordde dat ik hem weinig kans gaf. 18 meter is voor een open water diver echt de limiet. Hij had er al niet zo veel zin meer in.

Eenmaal aan boord moest hij aangeven welk brevet hij in zijn bezit had. Divemaster, antwoordde hij resoluut. Zo hoopte hij dan toch nog naar de 40 meter te kunnen. De verantwoordelijke instructeur trapte er niet in en hij mocht vervolgens zijn spullen aansluiten. De wetsuit trok hij binnenstebuiten aan, hij ging tekeer over het feit dat hij maar een 12 liter fles mee kreeg en over het lood dat niet voldoende was. Echt een zeikerd. En het werd mijn zeikerd omdat hij bij mij werd ingedeeld. Ik had hem kunnen weigeren, maar duiken is tenslotte ook een sociale activiteit, dus ik liet hem met tegenzin toe binnen mijn ploegje. Ik waarschuwde hem wel: niet dieper gaan dan ik, en bij mij in de buurt blijven.

Van de 40 duiken die de zeikerd had gemaakt over die hele wereld, had hij er toch zeker een stuk of 30 niet zelf gemaakt denk ik. Tot twee keer toe schoot hij vanaf een diepte van 15 meter ongecontroleerd omhoog. De eerste keer kon ik hem nog vastgrijpen, de tweede keer was hij me te vlug af en eindigde hij aan de oppervlakte. En na een tijdje oog in oog te hebben gehangen met een prachtige tandbaars, vond hij het tijd om zelf maar op ontdekking te gaan en zelfstandig zijn weg te vinden onder water. De enige reden dat hij terugkeerde is omdat de rest een school barracuda’s tegenkwam op nog geen 10 meter diepte en hij toch wel wilde weten waar wij zo naar staarden.

De barracuda'sDe Barracuda’s

Ontmoeting tussen een niet-zeikerd en een tandbaarsOntmoeting tussen een niet-zeikerd en een tandbaars

Aan het einde van de duik was de zeikerd niet in staat om een veiligheidsstopje te maken. Stil blijven hangen bleek een onmogelijke opgave voor hem. Wel was hij heel erg druk met gebaren dat hij nog voldoende lucht had en niet van zins was om de duik af te breken. Dat een ander al door zijn reserve heen was, vond hij van ondergeschikt belang.

Eenmaal boven begon hij te klagen. Ik heb hem niet gehoord over die prachtige zilveren barracuda’s tegen een blauwe achtergrond. Ik heb hem ook niet gehoord over dat spel met een tandbaars dat maar liefst 20 minuten duurde, en waarbij de grote vis zo dichtbij kwam dat zijn lippen mijn camera raakten. Ik heb hem wel horen zeuren dat de duik te kort was, niet diep genoeg en te duur. Niets was goed.

Aan boord ben ik op mijn beurt gaan zeiken. Hij is nu in ieder geval niet meer welkom bij deze duikschool. Ieder jaar kom je wel zo’n persoon tegen. Voor dit jaar heb ik mijn zeikerd dus in principe gehad. En hij staat niet in mijn logboek. Verbannen en verdrongen dus.  En nu weer lékker duiken.

Door Royan van Velse

Royan van Velse werkt in de gezondheidszorg als manager inkoop. In zijn vrije tijd schrijft hij boeken en columns. Zo is hij onder andere de auteur van NOB cursusboeken en het boek “Onderwaterleven in de Middellandse Zee“. Meer van zijn werk is te vinden via ecritures.nu. Royan heeft inmiddels zo’n 3.000 duiken gemaakt en is instructeur bij de NOB, PADI en de Franse bond FFESSM.