Duiken tijdens een stedentrip

Tijdens een stedentrip in Lissabon kroop het duikersbloed toch weer richting zee. En dan niet naar de brede rivier de Taag die door de Portugese hoofdstad loopt, maar naar de zomerse Atlantische oceaan en haar beschermde gebieden. De cultuur werd dus voor een dag opzij gezet en met een duikschool gingen we twee duikjes maken.

Sesimbra

River Gurara

Op nog geen uur rijden van de stad ligt Sesimbra, een dorp waar behalve een kleine haven en een leuk strand ook heel veel duikscholen zitten, allemaal keurig naast elkaar. We reden er heen met een lokale divemaster die ons in de auto alvast lekker maakte met het vooruitzicht dat de ochtendduik op het wrak van de River Gurara zou zijn, een Nigeriaans schip dat in 1980 verging. Oorspronkelijk had het een lengte van 175 meter en het lag nu op een maximum diepte van 27 meter. Maar, hij gaf ons ook een waarschuwing: in en rond het wrak zwommen regelmatig grote vissen die weleens duikers aanvielen en flink konden bijten. Die vissen waren wel twee meter lang en hij noemde het een soort zwaardvissen. Even later voegde hij eraan toe dat indien je de aanvalsvissen negeerde, ze dat waarschijnlijk ook bij jou zouden doen. We probeerden meer details over de roofdieren te krijgen maar veel meer wist hij er niet over te vertellen. Geheel gerust waren we er niet onder. Maar goed, we hadden twee duiken gereserveerd en als andere duikers er veilig konden duiken, waarom wij niet?

Eenmaal aangekomen werd de uitrusting uitgeladen. Behalve onze computer, onze duikbril en ons logboek hadden we niets meegenomen dus we waren overgeleverd aan de spullen van de school. Veel keuze in pakken hadden we niet. Een enkel 5 mm natpak leek onze begeleider wel voldoende. We vroegen naar de watertemperatuur: 14 graden zei de divemaster. We eisten dus nog even een extra laagje neopreen. Er zaten geen caps bij dus die reclameerden we ook. De divemaster zei nog dat de temperatuur best wel mee viel terwijl hij zelf zijn onderpak en droogpak uitrolde. Met wat moeite wisten we ook wat versleten handschoenen te bemachtigen om uiteindelijk bepakt en bezakt, na terloops een kapotte ademautomaat gewisseld te hebben, aan boord te gaan van de zodiac die ons naar de duikstek zou brengen.

Een verlegen gevaarlijke visDe oceaan was prachtig en de rotspartijen aan de kust eveneens. Het was bijna zomer en je voelde de warmte. Deze was echter snel verdwenen toen we eenmaal overboord onder water verdwenen. Het viel tegen. Er stond een harde stroming, van het wrak was niet heel veel te zien, het zicht was erg slecht en het was echt koud. Onder water leek alles op een lege, koude en kleurloze Middellandse zee. Wel kwamen we de gevaarlijke vissen tegen die zich verlegen schuil hielden in het wrak: congeralen! Niet geheel ongevaarlijk als je ze provoceert, met sterke kaken, maar prima duikmaatjes over het algemeen. Na een half uurtje bibberen en klappertanden mochten we opgelucht weer naar de zonovergoten boot terug. In de middag maakten we nog een duik, om het toch nog een kans te geven. Maar heel eerlijk gezegd was het niet de moeite waard. Zeesterren, wat girelles, een langoest zelfs, weer stroming. Om het goed te maken genoten we wel van het plezier om gewoon lekker te zweven.

Gelukkig bood de stedentrip zelf ons een mooie en prachtige onderwaterervaring in het Aquarium van Lissabon, het grootste van Europa. Haaien, maanvissen, een mantarog zelfs, kabeljauwen, schildpadden en zoveel andere soorten zwommen hier gemoedelijk rond in een bassin met een inhoud van 5.000 m³, terwijl we zelf comfortabel op de grond konden zitten en lekker warm en ontspannen dat spektakel van heen en weer zwemmende waterwezens mee konden maken. Dat was zeker een betere manier om stedentrip en onderwater met elkaar te combineren.

Door Royan van Velse

Royan van Velse werkt als manager inkoop. In zijn vrije tijd schrijft hij boeken en columns. Zo is hij onder andere de auteur van NOB cursusboeken en het boek “Onderwaterleven in de Middellandse Zee“. Meer van zijn werk is te vinden via ecritures.nu. Royan heeft inmiddels zo’n 3.000 duiken gemaakt en is instructeur bij de NOB, PADI en de Franse bond FFESSM.